Czym jest demencja starcza u psa?

Psy, podobnie jak ludzie, mogą z wiekiem doświadczać pogorszenia funkcji poznawczych. Canine Cognitive Dysfunction (CCD), znany też jako zespół dysfunkcji poznawczej psa, to schorzenie mózgu polegające na stopniowym gromadzeniu się nieprawidłowych białek (beta-amyloidu) oraz zmniejszeniu dopływu tlenu i składników odżywczych do neuronów.

Szacuje się, że CCD dotyczy aż 28% psów w wieku 11–12 lat i około 68% psów powyżej 15 roku życia. Mimo to dysfunkcja ta jest wciąż rzadko rozpoznawana – właściciele często przypisują zmiany w zachowaniu do po prostu „starości".

Kiedy mówić o CCD, a kiedy o normalnym starzeniu?

Starzenie się przynosi naturalne spowolnienie i mniejszą ruchliwość. CCD to jednak coś więcej – to zmiany w zachowaniu, które nie mają wyraźnej fizycznej przyczyny.

Objawy charakterystyczne dla CCD

D – Dezorientacja: pies błądzi po domu, „zapomina" jak wyjść z kąta, wpatruje się w ścianę, nie reaguje na znajome bodźce
I – Interakcje społeczne: zmiana relacji z ludźmi i innymi zwierzętami; pies może stać się natrętny lub odwrotnie – wycofany
S – Sen: odwrócony rytm dobowy – pies śpi w dzień, a w nocy jest pobudzony lub wokalizuje
H – Higiena: psy wyuczone do czystości zaczynają oddawać mocz i kał w domu
A – Aktywność: apatia, utrata zainteresowania zabawami i spacerami; lub niepokój i chodzenie w kółko

Ważne: objawy CCD mogą być wywołane lub nasilone przez inne choroby – ból (np. artroza), choroby tarczycy, nadciśnienie, nowotwory mózgu. Zanim postawi się diagnozę CCD, należy wykluczyć inne przyczyny.

Jak wygląda diagnoza?

Nie istnieje jeden test na CCD. Diagnoza opiera się na:

Szczegółowym wywiadzie z właścicielem (
Badaniu neurologicznym
Badaniach krwi i moczu (wykluczenie chorób metabolicznych)
Ew. rezonans magnetyczny (MRI)

Weterynarz oceni, czy objawy odpowiadają CCD, czy są wynikiem innej choroby wymagającej odmiennego leczenia.

Jak pomagać psu z CCD?

CCD jest nieuleczalne, ale można skutecznie spowolnić jego postęp i znacząco poprawić komfort psa.

Leczenie farmakologiczne

Selegilina (Selgian, Anipryl) – jedyny zarejestrowany lek na CCD; poprawia metabolizm dopaminy w mózgu
Melatonina – pomocna przy zaburzeniach snu
Leki anksjolityczne (jeśli towarzyszą niepokój i wokalizacja)

Suplementy

Kwasy omega-3 (DHA/EPA) – wspierają funkcjonowanie neuronów
Witaminy E i C – działanie antyoksydacyjne
Dieta o obniżonej zawartości kalorii z antyoksydantami

Wsparcie środowiskowe

Zachowaj stałe rutyny – regularny harmonogram karmienia, spacerów i snu
Nie przestawiaj mebli – znajome otoczenie redukuje dezorientację
Nocne oświetlenie – noc-lampka zapobiegaj lękom nocnym
Gry węchowe i proste ćwiczenia – stymulują mózg
Cierpliwość i spokojne podejście – pies nie zachowuje się tak celowo

Kiedy zgłosić się do weterynarza?

Jeśli zauważysz u starszego psa nocne niepokoje, błądzenie po domu lub utratę czystości, nie zakładaj od razu, że „tak już musi być". Wczesna konsultacja w lecznicy dla zwierząt pozwoli potwierdzić lub wykluczyć CCD i zaplanować pomoc dla psa.

Żaden pies nie powinien cierpieć ze strachu lub dezorientacji tylko dlatego, że właściciel nie wie, że może mu pomóc.

Skontaktuj się z nami, jeśli martwisz się o zachowanie swojego starszego psa: umów wizytę.

Sprawdź też powiązane poradniki

Jeśli opiekujesz się psem, zajrzyj też do poradników o szczepieniach psa, babeszjozie u psów oraz kaszlu kenelowym.